Tag Archives: balansirani polimorfizam

Dokaz za gay gene?

Tvrdnja da homoseksualni muškarci dijele jedan “gay gen” je 1990 pokrenuo uzbuđenje. Ali, novo istraživanje podržava ovu tvrdnju – i čak dodaju novog gena kandidata. Za evolucijske genetičare, ideja da genijedne osobe utiču na njezino razmnozavanjenije iznenađujuća. To je već poznato u životinjskom svijetu. Vjerovatno postoji mnogo gena koji utiču na seksualnu orijentaciju. Umjesto da razmišljamo o njima kao o “gay genu”, možda bi ih trebali razmatriti kao “gena muške-ljubavi”. Oni mogu biti česti jer ova varijanta gena, kod ženki predstavlja predispoziciju da se ranije i više pari, i tako da ima više potomstva(te se taj gen širi). Isto tako, bilo bi iznenađujuće da nema “gena ženske-ljubavi” kod lezbejki, koji u muškom tijelu, predstavlja predispoziciju da se pari ranije i da ima više djece.
pride rose

Dokazi za ‘gay gena’

Genetske varijante koje proizvode razlike kod ljudi se mogu otkriti kroz praćenje osobina kod tih obitelji gdje su prisutne te razlike.Mustra nasljeđivanja otkriva varijante gena (tzv. “alela”) koji utječu na normalne razlike, kao što su boja kose, ili stanja bolesti kao što su anemija srpastih ćelija. Kvantitativne osobine, kao što je npr visina, regulisane sa mnogo različitih gena, kao i okolišnih faktora.  Teško je koristiti ove tehnike za otkrivanje genetskih varijanti povezane s muškom homoseksualnosti, jer mnogo homoseksualnih muškaraca nisu otvoreni o svojoj seksualnosti.

Dalje, studije sa blizancima pokazuju da su zajednički geni su samo dio ove priče; hormoni, red rođenja (svaki “stariji brat” ima povećanu vjerovatnoću da postane homoseksualno dijete i to 33% , (članak ) a i okoliš igra važnu ulogu.

1993.godine, američki genetičar Dean Hamer pronašao je obitelji s nekoliko homoseksualnih muškaraca sa majčine strane, ukazujući na gen koji se nalazi na X hromozomu. Dean Hamer je pokazao da parovi braća koji su otvoreno homoseksualni, dijele male regije na krajevima X-hromozma, i tako je ukazao da X-hromozom sadrži gen koji predodređuje muškarce na homoseksualnost.  Ovi zaključci su bili izuzetno kontroverzni. Na svakom koraku je bio izazvan od ljudi koji nisu spremni da prihvate da je homoseksualnost barem dijelom genetski izazvana, a ne “izbor životnog stila”. Ovo saznanjeje isto podijelilo zajednicu homoseksualnih muškaraca jer je potvrđena tvrdnja da su “rođeni takvi” ali isto su se otvorile nove mogućnosti/rizike za otkrivanje i diskriminacije.

Slična studija dala je kontradiktorne rezultate, međutim kasnije studije su pokazale povezanost gena na X hromozomu sa genima na dodatna tri hromozoma.

Prošle godine, veća studija u kojoj su učestvovala homoseksualna braća, koristeći veliki broj genetskih markera koji su sada dostupni kroz Human Genome Project, potvrdila je prvobitni nalaz, i otkriven je još jedan “homoseksualni gen” na hromozomu 8. Ovo saznanje je pokrenulo novu lavinu komentara.

Ali zašto takvo uzbuđenje kada su poznate varijante homoseksualnih gena od muhe do sisavaca? Homoseksualnost je prilično česta kroz čitavo životinjsko carstvo. Na primjer, postoje varijante koje utiču u prednost pri parenje kod miševa, I postoje mutacije kod vinskih mušica gdje se mužijaci pare sa drugim mužijacima umjesto sa ženkama

Da li je “gay gen ‘zapravo’ muško-voli alel ‘?

Fazon nije da li “gay gen” postoji kod ljudi nego zašto je tako čest (procjena oko 5-15% populacije). Znamo da homoseksualni muškarci imaju manje djece u prosjeku, zašto onda ovaj gen ne nestane? Postoji nekoliko teorija koje objašnjavaju visoku frekvenciju homoseksualnosti. Prije deset godina Dr. Hamer je postavio pitanje “da li postoje gej gen variante sa drugim efektom koji povećava šanse ostavljanja potomstva a da se „homoseksualni gen“ s tim prenese”?

Ta situacija gdje je jedan alel u jednoj situaciji povoljan a u drugoj nije se zove balansirani polimorfizam. Klasični slučaj je anemija srpastih ćelija (bolest krvi). Ako su prisutna dva defektna alela (jedan od mame, jedan od oca) dolazi do razvoja bolesti i smrtonosna je. A ako je samo jedan defektan alel prisutan, obezbjedi ce otpornost na malariju i zbog toga je prisutnost defektnih alela uobičajena pojava u regionima sa malarijom.  1911_Sickle_Cells“slika iz wikipedie )

Ima posebna kategorija zvana “seksualno antagonistički geni” koji povećavaju sposobnost opstanka jednom spolu, ali ne u drugom. Mnogo je primjera u mnogih vrsta. Možda je gay alel samo još jedan od ovih.

Možda “muško-voli” alel u ženske predstavlja predisponiciju da se ranije pari, i da ima više djece. Ako sestre, majke i tetke od homoseksualaca imaju više djece koja dijele neke njihove gene, to bi nadoknadile što im neki homoseksualac iz familije ima manje djece. A to se i dešava. Italijanska grupa je pokazala da srodnici homoseksualaca imaju 1.3 puta više djece nego srodnici heteroseksualaca. To je ogromna selektivna prednost koju alel “voli-muško” daje ženama, i kompenzira selektivnu “manu” homoseksualaca.

Ukoliko postoje-“voli muške” i “voli ženske” aleli od desetina ili čak stotine gena u populaciji, svi će naslijediti mješavine različitih varijanti. U kombinaciji sa uticajem okoline, teško će biti otkriti individualne gene. To je kao visina, koja je pod uticajem varijante hiljade gena. Kad se napravi diagram ljudi sa raznim visinama dobiju se dva ekstrema: vrlo visoki i vrlo niski ljudi. Mozda je za očekivati da kod ljudskih preferencija za parenje isto postoje ekstremi kao npr ”vrlo-voli-muško” ili ”vrlo-voli-žensko”. Možda su homoseksualci samo krajevi od ”ljudskih preferencija za parenje”distribucije…

normaldistribution

prevedeno i obrađeno sa

Posted in biologija, genetika. Tagged with , , , , , .